{"id":2303,"date":"2016-03-02T01:21:04","date_gmt":"2016-03-02T01:21:04","guid":{"rendered":"http:\/\/magdaumer.pl\/home\/?page_id=2303"},"modified":"2016-03-02T01:21:04","modified_gmt":"2016-03-02T01:21:04","slug":"o-braku-sily-na-milosc","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/magdaumer.pl\/home\/prasa\/o-braku-sily-na-milosc\/","title":{"rendered":"O braku si\u0142y na mi\u0142o\u015b\u0107"},"content":{"rendered":"

O braku si\u0142y na mi\u0142o\u015b\u0107<\/strong><\/span><\/p>\n

Magda Umer re\u017cyseruje \u201ePod Mocnym Anio\u0142em\u201d Jerzego Pilcha. Na scenie: Zbigniew Zamachowski, Wiktor Zborowski i Zofia Zborowska. Premiera w Teatrze Polonia w pi\u0105tek<\/p>\n

Uhonorowana Nagrod\u0105 Literack\u0105 \u201eNike\u201d w 2001 roku powie\u015b\u0107 \u201ePod Mocnym Anio\u0142em\u201d to historia pisarza alkoholika Jurusia i pewnej mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra mo\u017ce odmieni\u0107 jego los.<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n

Beata K\u0119czkowska: To b\u0119dzie spektakl o sile mi\u0142o\u015bci czy o sile picia?<\/b><\/p>\n

Magda Umer: O\u00a0 sile picia i braku si\u0142y na mi\u0142o\u015b\u0107. O wielkim pragnieniu mi\u0142o\u015bci i o tym, \u017ce ten na\u0142\u00f3g wygrywa ze wszystkim. Nawet z wielkim uczuciem.<\/p>\n

Ale w tej powie\u015bci jest co\u015b takiego, co sprawia, \u017ce przez chwil\u0119 wierzymy w mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra jest w stanie wytrzyma\u0107 koszmar alkoholizmu. I odsuwamy od siebie my\u015bl o tym, \u017ce nawet najwi\u0119ksze mi\u0142o\u015bci musz\u0105 si\u0119 sko\u0144czy\u0107 z powodu picia.<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n

To krzepi\u0105ce, ale czy prawdziwe?<\/b><\/p>\n

– Podczas pierwszej czy drugiej pr\u00f3by powiedzia\u0142am aktorom, \u017ce chocia\u017c wiemy, \u017ce to bajka, to b\u0119dziemy pr\u00f3bowali j\u0105 tak gra\u0107, by da\u0107 szans\u0119 widzowi uwierzy\u0107, \u017ce narratora ocali\u0142a mi\u0142o\u015b\u0107. Ale na ko\u0144cu\u2026 Czy to zdradzi\u0107? Jak powiem – zniech\u0119c\u0119 po\u0142ow\u0119 publiczno\u015bci, bo przecie\u017c tak naprawd\u0119 wszyscy wiedz\u0105, \u017ce picie jest czym\u015b strasznym, ale tak bardzo pragn\u0105 tej bajki. Nie kolejnego koszmaru, kolejnej zapijaj\u0105cej si\u0119 osoby. To przecie\u017c prawie ka\u017cdy zna. \u017byjemy w pijanym kraju, w pijanej Europie, w nietrze\u017awym \u015bwiecie. Ale nawet maj\u0105c tego \u015bwiadomo\u015b\u0107 nosimy w sobie t\u0119 nadziej\u0119, to pragnienie, \u017ce wielka i straszliwa mi\u0142o\u015b\u0107 mo\u017ce kogo\u015b ocali\u0107. Chcemy w to wierzy\u0107. My\u015blimy sobie: mo\u017ce to si\u0119 niekt\u00f3rym nie udaje. Wierzmy jednak: s\u0105 takie przypadki, \u017ce si\u0119 uda. I ten czas mi\u0142o\u015bci, czas wiary w to jest czym\u015b nadzwyczajnym.<\/p>\n

Prywatnie, mimo \u017ce si\u0119 z takim przypadkiem nie spotka\u0142am, mam wielkie marzenie, \u017ceby si\u0119 z takim przypadkiem spotka\u0107. Pozna\u0107 kogo\u015b, komu si\u0119 uda\u0142o, kto dzi\u0119ki mi\u0142o\u015bci przesta\u0142 pi\u0107, spr\u00f3bowa\u0142 zmieni\u0107 swoje \u017cycie, sta\u0142 si\u0119 innym cz\u0142owiekiem. Chcia\u0142abym zbiera\u0107 wiadomo\u015bci o takich zwyci\u0119zcach.\u00a0<\/p>\n

Dlaczego akurat ta powie\u015b\u0107? Przecie\u017c to nie jest \u0142atwy do prze\u0142o\u017cenia na scen\u0119 tekst.<\/b><\/p>\n

– Piekielnie trudny. Aktorzy cierpi\u0105 katusze, bo walcz\u0119 o ka\u017cde zdanie. Oni mnie przeklinaj\u0105, oni mnie nie znosz\u0105, ja im musz\u0119 z oczu schodzi\u0107. Ale jak si\u0119 ju\u017c tych zda\u0144 naucz\u0105, to brzmi\u0105 one jak muzyka.<\/p>\n

Gdybym wiedzia\u0142a, do jakiego stopnia karko\u0142omn\u0105 trudno\u015bci\u0105 b\u0119dzie zrobienie z tej powie\u015bci adaptacji, tobym si\u0119 chyba nie porywa\u0142a. Musia\u0142am zrezygnowa\u0107 z moich ukochanych rozdzia\u0142\u00f3w – \u201eDoktora Swobodziczki\u201d i \u201eKasztanki Fuchs\u201d. S\u0105 one arcydzie\u0142ami, a jednocze\u015bnie osobn\u0105 ca\u0142o\u015bci\u0105. Kroi\u0107 to na scen\u0119 to tak, jakby amputowa\u0107 r\u0119ce i nogi. Nie odwa\u017cy\u0142abym si\u0119. Prowadz\u0119 wi\u0119c histori\u0119 na\u0142ogu i histori\u0119 mi\u0142o\u015bci g\u0142\u00f3wnego bohatera Jurusia i tylko na tym si\u0119 skupiam. Nie ma tych obecnych w ksi\u0105\u017cce odga\u0142\u0119zie\u0144, konar\u00f3w soczystych, cudownych i zachwycaj\u0105cych. Re\u017cyseria, adaptacja tekstu to jest sztuka rezygnacji.<\/p>\n

Bola\u0142o, kiedy musia\u0142a pani podejmowa\u0107 decyzje, \u017ce z czego\u015b rezygnuje?<\/b><\/p>\n

– Tekst scenariusza, kt\u00f3ry przynios\u0142am na pierwsz\u0105 pr\u00f3b\u0119, by\u0142 o 20 stron d\u0142u\u017cszy. Ka\u017cda pr\u00f3ba to jest rezygnacja, rezygnacja, rezygnacja. Ubolewam nad wszystkim, co musia\u0142am skre\u015bli\u0107. Zauwa\u017cy\u0142am jednak, \u017ce kiedy robi\u0119 adaptacj\u0119 sztuki czy powie\u015bci, widzowie po obejrzeniu spektaklu si\u0119gaj\u0105 po ksi\u0105\u017ck\u0119, by samemu sprawdzi\u0107, jak to by\u0142o napisane, wymy\u015blone, co jest tam jeszcze poruszone. Tak by\u0142o na przyk\u0142ad z \u201eBia\u0142\u0105 bluzk\u0105\u201d Agnieszki Osieckiej. Licz\u0119 na to, \u017ce tak b\u0119dzie i tym razem.\u00a0<\/p>\n

Ka\u017cda adaptacja skraca, upraszcza, inaczej sztuka musia\u0142aby trwa\u0107 osiem godzin. Ale dzi\u0119ki temu, \u017ce jest pewnego rodzaju wyborem, to mamy mo\u017cliwo\u015b\u0107 wyjmowania najpi\u0119kniejszych, najwa\u017cniejszych zda\u0144. Wynalaz\u0142am te\u017c pewien spos\u00f3b – niebezpieczny i karko\u0142omny, a jednocze\u015bnie najprostszy na \u015bwiecie. Gdy rozsunie si\u0119 kurtyna, mam nadziej\u0119, \u017ce zaskoczymy widza. Nie chc\u0119, \u017ceby graj\u0105cy doktora Granad\u0119 Wiktor Zborowski nosi\u0142 bia\u0142y fartuch, \u017ceby gdzie\u015b sta\u0142 parawan sugeruj\u0105cy, \u017ce s\u0105 w gabinecie lekarskim, nie chc\u0119 budowa\u0107 12-pi\u0119trowego bloku, w kt\u00f3rym mieszka Juru\u015b, ani zak\u0142adu odwykowego dla deliryk\u00f3w. Chc\u0119 tak to przeprowadzi\u0107, \u017ceby dzi\u0119ki sile i mocy aktorstwa ludzie to zobaczyli. A jednocze\u015bnie wybrana przeze mnie konwencja zachowuje pi\u0119kno j\u0119zyka tak dla aktor\u00f3w nie\u0142atwego. Dopiero teraz widz\u0119, jak to jest trudne do zapami\u0119tania, to istna ekwilibrystyka.\u00a0<\/p>\n

Przeczyta\u0142am, \u017ce Wojciech Smarzowski zrobi film na podstawie \u201ePod Mocnym Anio\u0142em\u201d. Ju\u017c sobie wyobra\u017cam, jak on ze swoim talentem to wszystko poka\u017ce, t\u0119 pijan\u0105 Polsk\u0119 bez \u017cadnych usprawiedliwie\u0144. Bardzo si\u0119 na ten film ju\u017c ciesz\u0119 i jestem go ciekawa.<\/p>\n

Pisa\u0142a pani adaptacj\u0119 ju\u017c z my\u015bl\u0105 o konkretnych aktorach, tych a nie innych?<\/b><\/p>\n

– Zbyszek Zamachowski by\u0142 od pocz\u0105tku. Ju\u017c siedem lat temu chcia\u0142am robi\u0107 \u201ePod Mocnym Anio\u0142em\u201d w\u0142a\u015bnie z nim. Mieli\u015bmy podpisan\u0105 umow\u0119 i wyznaczon\u0105 dat\u0119 premiery w Teatrze na Woli. To mia\u0142 by\u0107 monodram, Zbyszek mia\u0142 zagra\u0107 wszystkie postaci – kobiety, lekarzy, anio\u0142\u00f3w, szatan\u00f3w, mia\u0142 by\u0107 narratorem, autorem, bohaterem. Niestety, to podej\u015bcie nie wypali\u0142o. Wymy\u015bli\u0142am wi\u0119c t\u0119 konwencj\u0119 i zaprosi\u0142am do wsp\u00f3\u0142pracy opr\u00f3cz Zbyszka Wiktora Zborowskiego i Zosi\u0119 Zborowsk\u0105. Ka\u017cdy z tej tr\u00f3jki gra wiele postaci. Zosia b\u0119dzie kobiet\u0105 w \u017c\u00f3\u0142tej sukience, poetk\u0105 Albert\u0105 Lulaj, Mariann\u0105 i Joann\u0105 – deliryczkami z zak\u0142adu, terapeucic\u0105 i czarn\u0105 bluzk\u0105, czyli mi\u0142o\u015bci\u0105. Wiktor b\u0119dzie doktorem Granad\u0105, szatanem, anio\u0142em, bogiem w \u017c\u00f3\u0142tej bejsbol\u00f3wce. Zbyszek Zamachowski – Jurusiem, narratorem, Szymonem Sam\u0105 Dobroci\u0105. Zarysowuj\u0119 jeszcze pewien konflikt, jeszcze jedno pi\u0119tro, delikatnie jak w malarstwie Kulisiewicza. Cz\u0142owiek bez umiej\u0119tno\u015bci skupienia si\u0119, bez wra\u017cliwo\u015bci i bez wyobra\u017ani nie ma po co przychodzi\u0107, bo nie zobaczy rzeczywisto\u015bci wyra\u017anej jak w serialu. Mam nadziej\u0119, \u017ce doczekamy si\u0119 jednak widz\u00f3w, bo ten problem dotyczy tak wielu z nas. Mo\u017cna wi\u0119c b\u0119dzie w ciemno\u015bci sali teatralnej popatrze\u0107 na los jednego ze wsp\u00f3\u0142braci, jak ich nazywa pi\u0119knie Pilch – wsp\u00f3\u0142braci w na\u0142ogu.<\/p>\n

Zrobi\u0142am te\u017c ten spektakl, \u017ceby samej spr\u00f3bowa\u0107 zrozumie\u0107 tych, co pij\u0105. Wydaje mi si\u0119, \u017ce po tej pracy rozumiem wi\u0119cej, co nie znaczy, \u017ce jestem weselsza.\u00a0<\/p>\n

Rozmawia\u0142a Beata K\u0119czkowska<\/p>\n

\u00a0\u201ePod Mocnym Anio\u0142em\u201d, Jerzy Pilch; re\u017cyseria i adaptacja – Magda Umer; \u015bwiat\u0142o – Adam Czaplicki, Adam K\u0142osi\u0144ski; muzyka – Jan Sebastian Bach; scenografia – Catherine Kiersznowski; kostiumy i asystent scenografa – Ma\u0142gorzata Doma\u0144ska. Obsada:\u00a0Zofia Zborowska,\u00a0Zbigniew Zamachowski – aktor Teatru Narodowego, i Wiktor Zborowski. Premiera w Teatrze Polonia 30 marca<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

O braku si\u0142y na mi\u0142o\u015b\u0107 Magda Umer re\u017cyseruje \u201ePod Mocnym Anio\u0142em\u201d Jerzego Pilcha. Na scenie: Zbigniew Zamachowski, Wiktor Zborowski i Zofia Zborowska. Premiera w Teatrze Polonia w pi\u0105tek Uhonorowana Nagrod\u0105 Literack\u0105 \u201eNike\u201d w 2001 roku powie\u015b\u0107 \u201ePod Mocnym Anio\u0142em\u201d to historia pisarza alkoholika Jurusia i pewnej mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra mo\u017ce odmieni\u0107 jego los. \u00a0 Beata K\u0119czkowska: … Czytaj dalej O braku si\u0142y na mi\u0142o\u015b\u0107<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":27,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-2303","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/magdaumer.pl\/home\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2303","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/magdaumer.pl\/home\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/magdaumer.pl\/home\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/magdaumer.pl\/home\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/magdaumer.pl\/home\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2303"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/magdaumer.pl\/home\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2303\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2304,"href":"https:\/\/magdaumer.pl\/home\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2303\/revisions\/2304"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/magdaumer.pl\/home\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/27"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/magdaumer.pl\/home\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2303"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}